In dierenpark Planckendael kon je zaterdag over de koppen lopen. Duizenden dagjesmensen kwamen kijken hoe de dieren uit hun winterslaap ontwaakten. Met zo’n 15 graden was het heerlijk vertoeven in het dierenpark.

Zowel jong als oud zorgden ervoor dat het park op volle toeren draaide. Beide parkings waren rond 15u bijna aan de maximumbezetting.  “Wij komen genieten van het mooie weer en de dieren,” vertelt Hedwige Foubert uit Stabroek. ” Samen met twee van mijn drie zonen en een paar bevriende koppels zijn we hier naartoe gekomen. Een dagje met de kleinkinderen is altijd een beetje feest,” aldus nog Hedwige.

Tegen 17u ging de zon stilaan onder en begon de temperatuur gevoelig te zakken.

Pascal Van Nuffel

Vanonderuit! - de Mechelse beweging voor basisdemocratie  - legde zaterdag haar (tussentijdse) mobiliteitsvisie voor de stad en omgeving voor.

Vanonderuit! doet dit wegens de tegenstrijdigheden die zij ziet in de beleidsvisie (autoluwe stad, maar auto’s blijven aanzuigen naar de stadskern en verdere bouw van onnodige ondergrondse parkeer-garages), én omdat de discussie over de ontwikkeling van het plan voor station en omgeving (’Mechelen in beweging’) muurvast zit wegens geen echt participatiebeleid.

Het participatiebeleid dat bij dergelijke projecten zou moeten voorop staan heeft volgens Vanondertuit! niet de invulling gekregen die wordt verwacht: op de KBG (klankbordgroep van ‘Mechelen in beweging’) werd veel ervaren dat men als burger/actor, vanuit de (democratische) bekommernis die inherent is aan zijn rechten en plichten, de participatiegedachte slechts geduld wordt op het vlak van ‘informeren’ en ‘raadplegen’.

Verder zijn we niet gekomen.  Waarom was er bijvoorbeeld geen overleg tussen KBG en de stuurgroep? Zeker als we van onderuit willen verder gaan, is het belangrijk adviezen mee te nemen van die burgers die er, net als de communicatie- en andere deskundigen, veel tijd in steken om vanuit een verantwoordelijkheidsgevoel, mee een plan op te bouwen. Maar dat is verre van voldoende om ook de democratie te laten meespelen: we missen de co-productie, het mee-beslissen.

De meeste pijnpunten voor, en kritische be-leefbaarheidsvragen van bewoners zijn intussen zowat weerlegd door de ‘deskundigen’. Onze opmerkingen worden in de mond gesmoord met die dingen die ‘toch positief’ zijn… Het doorgaand verkeer wordt inderdaad weggehouden uit één buurt (positief), maar een andere heeft er dan maar alle lasten van (toch negatief?). De tangent wordt zeker een ’stadssnelweg’, met opnieuw zwarte punten. En het STOP-principe (*): er zijn zeker hardere (economische) wetmatigheden in het spel dan die van de ‘kwetsbare weggebruiker’…

Daaruit is het wantrouwen onlangs gegroeid: alles is al (politiek) beslist. De ‘deskundigen’ willen van geen wijziging meer horen en ook niet van een opnieuw bestuderen van die heikele punten die de meeste Klankbordgroepleden, na maandenlange discussie, bleven aanbrengen.

Op de persontmoeting werden ter plekke onze bezorgdheden over dit plan aangetoond, vanuit een écht STOP-principe (geen omwegen voor de kwetsbare weggebruikers) en vanuit de bekommernis om het milieu dat al zo gehavend is (bvb. de Dijlevallei, groene tong waarop we fier willen blijven zijn).

(*) STOP-principe: eerst aandacht voor de Stappers, dan voor de Trappers, dan voor het Openbaar vervoer en dan pas voor het Privé-vervoer)

Onze vragen waarop je kan reageren (info@vanonderuit.be) zijn:

• Waarom kan de huidige Postzegelviaduct over de Leuvense Vaart niet blijven i.p.v. ze af te breken en er een nieuwe naast te bouwen voor de bussen én een gelijkgrondse nieuwe (Postzegel-)ophaalbrug te voorzien zoals in het plan dat nu voorligt? Dat zou een hele besparing betekenen om de meerkost in het voordeel van de plaatselijke leefbaarheid (vragen hierna) te dekken.
• Waarom kan de nieuwe stadssnelweg (tangent) achter het station niet van eind (oprit E19) tot eind (N15-Douaneplein) niet ondergronds blijven met af- en opritten voor lokaal verkeer zodat de kwetsbare weggebruikers quasi geen hinder ondervinden en een écht STOP-principe kan worden toegepast?
• Als de tangent ondergronds blijft kan ook de Dijlevallei in zijn schoonheid worden gered. In het plan dat voorligt zweeft de tangent als een 18m-brede viervaksbaaan op 2,5 m boven de Dijle…

Waarom moet de tangent aan het Douaneplein afbuigen richting stad? De verbinding met de N15 is meer opportuun, als sluitstuk van de noodzakelijke ring rond Mechelen…

Mark Maes

www.vanonderuit.be

De stad Mechelen zal in de loop van komende maanden een tijdelijke oplossing voorzien voor de moeilijke situatie in verband met de voetpaden op Berthoudersplein. Greet Geypen, schepen van Openbare Werken en Landbouw meldt dat er een plan is opgesteld samen met Villa Zonnebloem, de freinetschool die zich op Berthoudersplein bevindt. De voetpaden zullen worden verbreed en er zal ook meer ruimte worden voorzien voor fietsers.

“Dit is slechts een tussentijdse oplossing”, laat Geypen weten. “Er zijn plannen om de omgeving rond het Berthoudersplein geheel te vernieuwen.” De uitvoering van deze plannen zal echter nog even moeten wachten. “De site waaraan we nu bezig zijn op het Clarenhof heeft voorrang. Eens we daar klaar zijn, kunnen we beginnen aan het Berthoudersplein, maar we zijn nu al bezig met het voorbereidend werk op de heraanleg”, aldus Geypen.

Deftig wandelen

Niet enkel op het Berthoudersplein kan je moeilijk begaanbare of te smalle voetpaden vinden. De vele kleine straatjes, die de binnenstad telt, kampen met hetzelfde probleem. Lieven Pauwels brengt elke ochtend zijn kinderen naar school en heeft vaak ontzettend veel last met de slechte staat van de voetpaden.

“De staat van de voetpaden is, laten we het eerlijk stellen, triestig. Ze zijn veel te smal, de stenen liggen los, kortom het zijn eigenlijk geen voetpaden meer”, meldt Pauwels, “op een voetpad moet je kunnen wandelen. Op bepaalde voetpaden in Mechelen moet je echter van het voetpad af als je deftig wil kunnen wandelen.”

Te smal?

Je met een kinderwagen of rolstoel op voetpaden begeven, is vaak een hele opdracht. Een veel vastgesteld probleem is dat weggebruikers zo dicht tegen de stoeprand parkeren dat de voorkant van de auto eigenlijk over een deel van het voetpad uitsteekt. “Probeer met je kinderwagen maar eens zo’n auto te passeren”, zegt Pauwels, “dat lukt niet omdat het voetpad veel te smal is. Dan moet je al van het voetpad af. Als je kinderen bijhebt, is dit een zeer gevaarlijke situatie.”

De stad moet zich houden aan de specifieke wetgeving rond de breedte van voetpaden. “Wanneer een weg minder dan negen meter breed is, mag het voetpad slechts één meter breed zijn. Is de weg breder, dan mag het voetpad anderhalve meter breed zijn”, vertelt Geypen. Bij het aanleggen van voetpaden wordt, eerst en vooral, rekening gehouden met de breedte van de rijbaan, vooral naar brandweer en andere veiligheidsdiensten toe.

Inhaalbeweging

Wat de voetpaden in Mechelen betreft, is de stad eigenlijk bezig met twee zaken. “Enerzijds wil de stad liefst zoveel mogelijk volledig heraanleggen. Daarom zijn er nu ook meer dan veertien werven in Mechelen, zoveel werven hebben we nog nooit gehad”, aldus Geypen. “Deze inhaalbeweging is nodig. De laatste 20 à 30 jaar is er veel te weinig geïnvesteerd in het openbaar domein.”

“Langs de andere kant hebben we ook een onderhoudsteam voor het openbaar domein. Dat voert kleine herstellingen uit”, meldt Geypen. “Het is de bedoeling dat we Mechelen beetje bij beetje heraanleggen en een zekere vorm van uniformiteit proberen te steken in onze stad. Bij deze heraanleg horen natuurlijk ook de voetpaden. Wij proberen van Mechelen een stad te maken waar het voor iedereen aangenaam verblijven is.”

Mieke Claes

Maar liefst 74 miniemen kwamen in Hombeek aan de start om te strijden voor het eremetaal. Verdeeld over vier leeftijdscategorieën dienden de jeugdige renners eerst de verplichte vaardigheden te testen. En dan was er nog die tijdrit als voorproefje om de Hombeek Berg te mogen bedwingen. Een stevige boterham die voor vele renners net iets te zwaar bleek te zijn…

Meer beelden van deze fietshappening kan je hier zien: http://blog.seniorennet.be/rik44bols/

Rik Bols

De parking aan de Mechelse Wollemarkt gaf tijdens het weekend op een eerder lugubere manier een stuk van zijn geschiedenis prijs…

Op deze plaats rond de Sint-Romboutskathedraal moet ooit een begraafplaats zijn geweest. Het onweer van zaterdagavond 10 juli toverde de opgravingssite om tot een akelig stilleven. Door de hevige regen spoelde heel wat zand weg. Ook enkele dekzeilen verschoven, waardoor beenderen en grote delen van geraamtes zichtbaar werden.

De kuierende toerist die tijdens het prachtige 11-juliweer gebruik maakte van de schaduw van de Sint-Romboutstoren om verkoeling te vinden, kreeg op die manier onverwachte hulp om enkele koude rillingen te ervaren.

Wim Van Ranst