Het team van Care’n'Motion maakte vorig jaar al indruk tijdens ‘De Ronde van Vlaanderen’, waar het op zaterdag een sportmassage aanboden aan de wielertoeristen en MTB’s die de aankomst bereikten. Het was dan ook geen wonder dat het Limburgs-Kempense team weer aanwezig was in Denderwindeke om de 250 genodigde van Mobistar een warming-up en een cooling-down te geven.

Bij dageraad vertrok de karavaan van Care’n'Motion richting Denderwindeke, waar het massageteam paraat stond om 7 uur. De genodigden in het Mobistar VIP-dorp kregen een stevig ontbijt aangeboden en kwamen daarna op de massagetafels liggen voor een warming-up vooraleer ze op hun fiets richting parcours vertrokken. Iedereen was goed gezind en vol moed om de kasseien te trotseren, met of zonder voorafgaande training. Het weer was alvast super, de zon scheen. Alle elementen waren aanwezig om er een prachtige dag van te maken.

Eten en drinken

“Voor sommigen is het de eerste keer dat ze ter plaatse kennismaken met het parcours en ze kijken er naar uit om de muur van Geraardsbergen, de Bosberg, enz. te beklimmen. Anderen zijn al een beetje ‘ancien’ en weten wat hen te wachten staat. Als ze passeren langs onze kundige handen zijn ze helemaal klaar om van start te gaan. De warming-up wordt zeker en vast gesmaakt! De benen worden stevig gekneed en tijdens de massage wordt ook het advies gegeven om op tijd te eten en te drinken, iets dat soms nog wel eens vergeten wordt. Dit is belangrijk om verzuring en krampen te vermijden,” vertelt Katy Craeghs van Care’n'Motion

Ambiance

De renners vertrokken na het ontbijt en de massage voor een rit van 75km of 150km (het vertrek voor de 260km was in Brugge). Rond het middaguur kwamen de eerste renners weer terug aan in Denderwindeke. De rit zat erop en iedereen had het naar zijn of haar zin gehad.

De ambiance naast het parcours was om van te smullen. We hoorden van de renners dat er heel wat volk stond te kijken en mede daardoor voelden de wielertoeristen zich even een echte prof! Het volk kwam van overal, ook veel buitenlanders die mee feestten.

Na een verfrissende douche en een warme maaltijd lagen de renners na de rit weer op de massagetafels voor de cooling-down. Het enthousiasme droop eraf. Bij de ene al meer als bij de andere. Zoals gevreesd waren er sportmannen die te kampen hadden met krampen, vooral te wijten aan een slechte of een te korte voorbereiding, want deelnemen aan de Ronde vergt toch enige souplesse. Sommigen hadden rugklachten te wijten aan een slecht afgestelde fiets. Het team verwees hen dan ook graag door naar de fietsstand naast Care’n'Motion waar iedereen een professionele check-up kon krijgen of uitleg waarop er moest gelet worden bij de aankoop van een fiets.

Jong, oud en vrouwen

Katy vertelt enkele massagetafelverhalen: “2 mannen liggen naast elkaar op de massagetafel, een man van 70 en een jonge man van in de 30. De senior nog op en top fit, de junior helemaal door zijn krachten heen. De oudere man lacht ermee en zegt dat hij nog wel zo’n 75km aankan. Hij had ook bewondering voor de vrouwen die meefietsten en zag dat vrouwen het slimmer aanpakten dan de mannen. Terwijl de mannen als een speer de hellingen opreden, fietsten de vrouwen rustig naar boven met als resultaat dat de mannen halverwege naar adem snakten en de vrouwen hen voorbijreden! De senior zag het en vond het goed!

Een andere sportman die uit een lange revalidatie komt na een gebroken knie is fier dat hij terug zijn conditie heeft gevonden. Na zijn motorcrossongeluk zou hij nooit meer op topniveau kunnen presteren maar nu hij met het fietsen terug kan sporten is dat voor hem al een hele verademing. Hij glunderde.

Het enige minpunt was het groot aantal deelnemers waardoor velen gedwongen werden om van de fiets te stappen op de Muur en Bosberg. Hierdoor kon er niet naar boven gefietst worden. Maar als ik hen voorstel om een andere dag terug te komen en opnieuw de route te doen, zeggen ze allemaal ‘ja, dat kan, maar dan heb je die sfeer niet die er vandaag hangt’ en dat is toch waarvoor ze hier zijn. De Ronde is nu eenmaal een feest van het volk en de wielertoeristen kunnen zich vandaag voor 1 dag laten onderdompelen in het feest dat een dag erna zal losbarsten wanneer de allergrootsten over de kasseien razen.”

Op naar 2012

De laatste renners kwamen binnen in de late namiddag, moe maar voldaan. Terwijl hun fietsen door het team van ex-prof Eric Van de Wiele in perfecte staat worden zuiver gemaakt gaan ze rustig van een biertje genieten. De veelal dure fietsen schitterden in het zonlicht en de mannen zagen dat het goed was. Het was een editie om van te snoepen en alle deelnemers vandaag zullen zondag vol spanning voor de buis zitten en hun helden zien passeren. Ook de sportmasseurs keken terug op een geslaagde dag. Zij hadden hun taak volbracht en de renners de hele dag goed verzorgd. “Laten we uitkijken naar volgend jaar, naar een nieuwe editie en weeral een fantastisch evenement!” verwoordt Katy.

www.carenmotion.be/

Edgard Bronckaers

Désire Van Hees, een man, een vader, een grootvader. Maar vooral een doorzetter. Op 3 mei 2004 vertrok hij alleen op pelgrimstocht naar Santiago. Nu, 7 jaar later, plant hij een volgende trip naar het bedevaartsoord.

Désire, je gaat voor de tweede keer naar het bedevaartsoord in Santiago. De vorige trip was van Saint-Jean Pied de Port naar Santiago, zo’n 775 km. Dit is niet zomaar even een wandelingetje maken. Hoe heeft u zich daarop voorbereid?
Als eerste stippel ik een stappenplan uit. Dit houdt in dat ik ga moeten inschatten hoeveel kilometer ik die dag ga stappen. Wanneer ik dan mijn kilometers voor die dag bepaald heb, ga ik op zoek naar een slaapplaats in het dorp waar ik die dag eindig. Omdat ik mijn stappenplan zo goed mogelijk moet volgen, ga oefenen op mijn wandelsnelheid. Natuurlijk ga ik niet zomaar wandelen. Wanneer ik ga oefenen neem ik een rugzak mee met een inhoud van 10kg.

Zo’n stappenplan is maar een mogelijk verloop van die dag. Gebeuren er wel eens zaken waardoor u achterop geraakt?
Niet bepaald heel dramatische gebeurtenissen. Zo ben ik wel een keer gevallen. Er zitten soms verraderlijke, steile afdalingen bij en na de Pas van Erro schoof ik, ondanks twee wandelstokken, op één knie en achter mij lag mijn zware rugzak op de grond. Gelukkig was dat niet zo erg, enkel maar slijk van mijn voeten tot aan mijn broeksriem. Uit gebrek aan kledij, om zo weinig mogelijk gewicht mee te sleuren, had ik maar 2 lange broeken mee. Daarom heb ik nog een dag met deze broek rondgelopen. Tot aan de volgende slaapplaats. Maar in grote lijnen is alles goed verlopen.

De afstand van je vertrekpunt naar het bedevaartsoord is 775 km. Daar gaat toch een lange tijd over denk ik. Hoelang precies bent u onderweg geweest? En hoe was het contact met je familie?
In totaal ben ik 1 maand en 2 dagen weggeweest. Het contact gebeurde meestal via postkaarten en af en toe belde ik al eens naar het thuisfront. Maar die mogelijkheid is er niet altijd want niet overal hebben ze een goede telefoonverbinding.

Hoe ziet een dag tijdens zo’n pelgrimstocht eruit?
Alles verloopt zoals je het zelf wilt. Tegen 6 uur beginnen de meeste wandelaars wakker te worden en beginnen ze al hun materiaal bij elkaar te rapen. Om half 7 vertrek je dan met een pakje koeken in de hand want om 7 uur is nog geen enkele winkel open. En dan begint de wandeling van zo’n 25 km per dag tegen gemiddeld 5 km per uur. Wanneer de winkels dan open gaan, zorg je voor een lunch tegen de middag die je onderweg opeet. Dan is het lopen tot je aankomt bij een slaapplaats. Eens je ingeschreven bent op die slaapplaats begin je je spullen te wassen en ga je eten. Na het eten praat je nog even na met medewandelaars en ga je slapen.

Na uw terugkeer van de eerste tocht zei u dat dit een eenmalige gebeurtenis was. Maar nu plant u een tweede tocht vanuit Porto naar Santiago. Waar haal je de kracht vandaan en wWaarom doe je deze tocht?
De kracht haal je uit de verschillende uitzichten die je ziet tijdens zo’n wandeling. En dat is ook het voornaamste: het onderweg zijn. Je komt mensen en hun verhalen tegen van over heel de wereld. Wanneer ik een moeilijk moment had, keek ik rond me heen, deed ik een Weesgegroetje of zong ik liedjes. Ook de liefde die je van die mensen uit de plaatselijke dorpen krijgt, is een kracht om door te zetten. Zij doen alles voor je en zijn dan heilig voor je.

Steffi Geuens, Xios

Winter associeer je meteen met sneeuw. En ook al hebben we dit jaar sneeuw vooral ervaren als chaos en ellende in het verkeer, deze foto toont aan dat zelfs de kleinste hoeveelheid sneeuw een alledaags decor verandert in een winter-wonderland. Bij winter denken we ook aan donkere en koude dagen, maar op deze foto zie je naast het witte landschap het tegendeel: een helderblauwe lucht en zelfs een kleine zonnestraal…

Steffi Geuens, Xios Hogeschool

Onlangs trokken we met het voor een citytrip naar Londen. We reisden met de Eurostar, die ’s morgens al heel vroeg in Brussel vertrok. Lekker lang uitslapen was er dus niet bij… Op de foto zie je hoe ik nog even wegdroom bij het landelijke uitzicht. Niet voor lang, want ik vond het zo spannend dat ik eindelijk naar Londen ging! In de trein praatte ik over wat ik allemaal wilde zien en wat mijn verwachtingen waren van onze trip.

1. Dinsdag: London Station
Ja! Na een reis van 4 uur kwamen we aan in het station van Londen. Mijn dag kon niet meer stuk. Ik was blij dat ik na jaren dromen over Londen er eindelijk was aanbeland.  Mijn eerste indruk was alvast positief. Het station was prachtig en zoals in elke internationale stad was het er erg druk. Met onze valiesjes baanden we ons een weg door de massa. Benieuwd hoe het hotel er zal uitzien!

2. Woensdag: Madame Tussauds
Het wassen beeldenmuseum van Madame Tussauds is bekend over heel de wereld. Haar beelden zijn te bezichtigen van Amsterdam tot in Tokio.  Na een vermoeiende wandeling en lang aanschuiven heb ik ook de beroemde wassen beelden mogen bewonderen. Het was het wachten meer dan waard, de beelden waren levensecht. Trots  trok ik een foto van mijn idool Marilyn Monroe. Ik was o zo gelukkig!

3. Donderdag: Fallen leaves in Hyde Park
Op de derde dag van ons verblijf maakten we een verkwikkende wandeling in Hyde Park. Het park was fenomenaal. De vallende blaadjes, verschillende kleuren en ingeduffelde mensen gaven een erg gezellige sfeer. Wanneer jullie er eens een ‘wandelingetje’ gaan maken, raad ik wel aan eerst goed uit te rusten en stevige stapschoenen aan te trekken. Hyde Park is namelijk niet te vergelijken met een van onze parkjes… het is reusachtig. Ik stond gewoon versteld.

4. Vrijdag: Left, right, left
Een van de dingen die je in Londen zeker moet gezien hebben, is de wisseling van de wacht aan Buckingham Palace. Deze wisseling was eigenlijk ook de reden voor mijn bezoekje aan Londen.  Ik  heb er alleszins geen spijt van, want het was een waar spektakel! Honderden mannen marcheerden krachtig op de maat van de fanfare en geen van hen zette een voet verkeerd.  Ik was overweldigd door het gebeuren en k zal het nooit vergeten.

5. Zaterdag: Mr. Busdriver
Als je in Londen de bus neemt, ben je meteen ook een hele ervaring rijker. In vergelijking met onze bussen zijn de Londense werkelijk geweldig. Ze bestaan uit twee verdiepingen, ze zijn vuurrood van kleur en een aangename computerstem vertelt je waar je langskomt. Ik was het wel nog niet helemaal gewoon dat de bestuurder van een voertuig zich rechts bevond, echt een rare gewoonte. Met deze bus toerden we heel Londen rond. Ik was vandaag erg ontspannen omdat ik wist dat ik geen kilometers zou moeten lopen zoals de voorgaande dagen. Thank you mr. Busdriver!

6. Zondag: Yes I do
Vandaag ging ik naar St. Patricks Cathedral, de trouwplaats van de wereldberoemde Diana en Charles. Het was werkelijk een prachtig gebouw. Ik trok erg veel foto’s van deze kathedraal en het was ook heel moeilijk om er de mooiste uit te kiezen. Hier zou ik ook wel willen trouwen…

7. Maandag: Shop till you drop
We waren nu al enkele keren door de prachtige winkelstraat in Londen gelopen, maar we hadden nog niets gekocht! Maar daar kwam verandering in, we leefden ons uit in de allermooiste winkels.  De buit: twee hemdjes, een kleedje, een topje, een jeansbroek en enkele leuke accessoires.

Isabelle Van Genechten, Xios

Dit jaar was Balen daggemeente voor de ‘Dag van de Klant’ in de provincie Antwerpen. Dit evenement wordt elk jaar opnieuw georganiseerd door Unizo en is bedoeld om de klanten eens extra te verwennen. Ik kreeg de kans om eens een kijkje achter de schermen te nemen, want bij een dergelijk evenement komt heel wat kijken.

De voorbereidingen werden getroffen door Unizo Balen. Zij gingen drie dagen voor het evenement al op pad om de nodige goederen uit te delen aan de deelnemende handelaars: koekjes, vlaggen, ballonnen, t-shirts, rode lopers, bloemen, posters en nog veel meer. Het weer was hen niet echt goed gezind en het in elkaar zetten van vlaggenposten was geen sinecure. Toch werkten ze dapper verder. Op de foto’s kan je zien hoe ze de goederen uitpakten en de vlaggenposten ineenstaken. Ik besloot om zelf ook maar even de handen uit de mouwen te steken…

Ontbijt

Dit jaar werd er op de Dag van de klant ook een ontbijt georganiseerd voor de deelnemende handelaars en dat moest natuurlijk ook voorbereid worden. Op de vooravond van de Dag van de klant zette Unizo Balen de zaal voor het ontbijt klaar. Hiervoor waren wel extra hulptroepen ingeschakeld, want het was een pittig werkje. In een korte tijdspanne moest een theaterzaal met tribune omgetoverd worden tot een gezellige ontbijtplaats. Op een van de foto’s kan je zien hoe enkele leden van Unizo Balen bespreken hoe ze de zaal gaan inrichten.

De volgende ochtend schoven tientallen handelaars aan voor het ontbijtbuffet. Deze haasten zich even later al terug naar hun winkel, want om half tien gingen de winkels open en moesten ze hun klanten een extra koninklijke ontvangst bezorgen. Op de markt van Balen bruiste het van de activiteiten: een paardenmolen, een springkasteel, een podium met een groot aanbod van acts, een animatieteam en bierfietsen. Klanten die kennis wilden maken met middenstanders die verder van het centrum liggen, konden deelnemen aan de vakmansroute met een speciale bus.

Als grote apotheose ging een hoogtewerker de lucht in van waaruit dan diverse prijzen naar beneden werden gegooid vastgebonden aan een ballon. De “regen” van gekleurde ballonnen was erg indrukwekkend en er werd wel heel wat geduwd en getrokken want iedereen wou zo een mooie prijs bemachtigen.

Maar aan alle mooie liedjes komt een eind en ook hier moest worden opgeruimd. De herfstzon maakte plaats voor een kille wind terwijl de standjes werd afgebroken en zodra het laatste kindje van het kleurrijke springkasteel sprong, werd ook dat opgeplooid. De leden van Unizo Balen konden voldaan terugkijken op een erg geslaagde “Dag van de klant”.

Isabelle Van Genechten, Xios

<