Sinds kort zijn er heel wat meer honingbijen actief in Wilrijk. Bijen houden of imkeren is op sommige plaatsen een uitstervende hobby, maar sinds vorig jaar is er in Wilrijk een nieuwe imker aan het werk. Zijn bijenkasten plaatste hij op verschillende lokatie’s in Wilrijk waar ze niet te veel overlast veroorzaken voor omwonenden.

Bijen vliegen ongeveer 3 km ver om op zoek te gaan naar nectar en stuifmeel waar ze dan honing van maken, deze honing neemt de imker van hen in augustus. Nadat de imker de honingraten van de bijen heeft afgenomen, slingert hij deze zodat hij de lege honingraten terug aan de bijen kan geven. De honing kan de imker dan verwerken tot crèmehoning of gewoon vloeibaar laten. Deze honing doet hij dan in potjes. Nnog een etiket er op en de lekkernij is klaar om naar jouw ontbijttafel te verhuizen.

Sommige mensen denken weleens dat er bij honing suiker wordt gedaan zodat de imker meer honing kan verkopen, maar dit steunt op een misverstand. De bijen verzamelen de honing gedurende de lente en zomer als wintervoorraad. Want bijen leven het hele jaar door en tijdens de winter kunnen zij geen voedsel vinden. Als de imker de honing wegneemt, hebben de bijen geen wintervoorraad meer. Daarom geeft de imker nadat hij de honing heeft afgenomen de bijen suiker. Deze suiker verbruiken de bijen tijdens de winter. Tegen de lente - als er terug bloemen beginnen bloeien - hebben zij al die suiker opgebruikt en is er dus geen gevaar dat deze vermengd wordt met de overheerlijke honing.

Onderzoek leert trouwens dat bijen in verstedelijkt gebied het beter doen dan op het platteland. In tuintjes en parken staat immers een grotere verscheidenheid aan bloemen en bomen dan op het platteland, waar vele velden vol gezaaid zijn met de zelfde teelt. Vandaar dat de honing geoogst in Wilrijk een heel aromatische honing is. Je proeft er bijna de bloemen van je eigen tuin in!

Wil je graag wat meer info? Stuur ons een berichtje sturen via honinguitwilrijk@telenet.be, of kijk even op onze pagina op Facebook.

Micha De Herdt

De muurreclame voor “Tietz” die begin vorige eeuw op de zijgevel van het huidige KWB St.-Bavolokaal aan de St.-Bavostraat werd aangebracht, prijkt daar weer in al zijn glorie. De restauratie gebeurde door deskundige Christine De Wilde.

De muurschildering die dateert van voor 1914 was reeds jaren nog amper te herkennen. Het kostte bijna een maand werken om ze volledig te restaureren. Dit gebeurde na een grondige analyse van de originele verfresten en gebruikte lettertypes. De reclame werd begin vorige eeuw aangebracht door het grootwarenhuis Tietz omdat de huidige St. Bavostraat - toen nog de Bergstraat - een belangrijke invalsweg was naar Antwerpen.

Snorrenclub

De feestelijke inhuldiging gebeurde in aanwezigheid van sp-a districtsvoorzitter Thierry Vanderkindere, en een delegatie van de Europese Snorrenclub Antwerpen. Voor hen was dit eveneens een speciale gelegenheid, gezien zij nog steeds de typische gevlochten strohoed uit het begin van de 20ste eeuw als hoofddeksel dragen.
Deze hoed - in de Antwerpse volksmond “den Tits” - is een rechtstreekse verwijzing naar het toenmalige grootwarenhuis Tietz, de huidige Inno aan de Meir.

Vanaf nu is de oude reclame terug te bewonderen in zijn volle glorie.

Tekst & foto’s: APN - Action Photo News.

Als we klokslag 14 uur passeren aan het kruispunt van de R11 en de A12 zit een eerste koppel al op de eerste rij om het afsluiten van de Boomsesteenweg mee te maken. Vijf minuten later ongeveer hetzelfde tafereel aan het kruispunt met de Heistraat en de R11.

“Moet ge weten, mijnheer, meer dan een week geleden heeft het in alle kranten gestaan en is het op het nieuws geweest dat alles afgesloten wordt, en toch komen er nog een heleboel auto’s proberen…”

“Hallo, mevrouw de politieagent, mag ik over de R11 naar het ‘Gazet Van Antwerpen’-dorp op de ‘park& ride’ fietsen? “Alleen als ik het niet zie…” en bereidwillig kijkt ze de andere kant op.

Daar aangekomen tilt de politie bereidwillig mijn fiets (een echte ‘Rik Van Linden’) over de vangrail. Er heerst al een gezellige drukte nog een hele tijd vooraleer de eerste wagens van de publiciteitskaravaan arriveren.

Een oma die een kwartier tevoren haar kleinzoon nog aanmaande aan de kant te blijven is uiteindelijk zelf niet meer te houden en toont fier een ‘bollekenspetje’ dat ze met veel trek-en duwwerk veroverde.

Naast mij staat er een vader met zijn zoontje én een gsm aan zijn oor. Pa brengt onafgebroken aan waar de renners zich bevinden…”Ze draaien juiist de R11 op; zijn aan garage Ooms…en uiteindelijk zijn ze er…

“Drie man vooraan, waarvan één van Edegem” danst de vader juist voor mijn camera.

“Is het gedaan, papa? Da’s gene vette hé, drie coureurs…” en ondertussen zoeft het peleton voorbij richting Edegem-Kontich…

“Is dat nu al gedaan?” probeert de kleine nog eens… Ik heb er maar drie écht gezien!”

Via Wim Wolfs, die me een van de laatste ‘wegwijzers’ in mijn pollen duwt, terug naar mijn fiets - een echte ‘Rik Van Linden’ Rik, die van Wilrijk is, maar elders als genodigde fungeert.

Een goeie politieman tilt hem opnieuw over de vangrail. “Naar waar moet ge? Dan fiets je best over de Prins Boudewijnlaan en de Drie Eikenstraat!”

En daar ben ik getuige van een boel afval: plastieken bekers, lege flessen… “Amaai, de gemeentearbeiders zullen nog werk hebben,” opper ik.

“Eigen schuld; hadden ze maar afvalcontainers moeten plaatsen,” zegt een jonge kerel die me op een ‘Eddy Merckx’ voorbijfietst, en er op een ‘professionele manier nog een lege drinkbus bijkiepert…

En nu maar hopen dat ATV een degelijk ritverslag uitzendt…

Leo Spaey

Anderhalve maand voor het festival kunnen we de finale affiche van Willrock 2010 presenteren. Dit jaar gaat Willrock door op zaterdag 7 augustus te Wilrijk (Antwerpen). Zoals geweten blijft het festival gratis.

Omstreeks 14 uur gaat het festival stevig van start met de jongens van Stereo Alcohol. Deze lokale rockers bestaan slechts een jaartje en konden in mei reeds hun eerste EP voorstellen in JC Vizit. Ook Not So Much (foto) speelt op Willrock een thuismatch. Opgeteld zijn deze vier punkers even oud als anderhalve Ludo Mariman, maar ze spatten zeven keer harder van het podium als jij zou verwachten.

Even uitblazen en genieten van een gezellige festivalnamiddag kan je doen met de soul van Ella Ray. Een aangename verassing voor de jury tijdens de demobattles dit voorjaar en waarschijnlijk ook voor jou. Kom gerust wat dichterbij en laat je in vervoering brengen. Omstreeks 17 uur sluit Dynamo Zjosss onze festivalnamiddag af. Deze vijf dolenthousiaste muzikanten nemen je mee naar het feesttijdperk bij uitstek, waar gitaren, viool, contrabas en drum een lach op je gezicht toveren. Tijd om te dansen!

Avond

Met iets meer gitaren zetten we de avond in. The Guardian speelt super strakke catchy heavy power metal die door iedereen te appreciëren valt. Doe je haar los, bestel extra pinten en kom volledig in de festivalstemming. Is je borst al nat, want omstreeks half acht bestijgen The Kids het hoofdpodium. Deze punkhelden met wereldfaam staan eindelijk op ons kleine podium. Met nummers die alle generaties makkelijk overleven bezorgen The Kids ons een gegarandeerd memorabel festivalmoment.

Daarna is het tijd om te feesten. The Opposites brengen nederhop van hoge kwaliteit. Begin dit jaar hebben we in België The Opposites op een heel uitbundige manier leren kennen, maar ook hun meer ingetogen nummers zullen je niet onbewogen laten. Als afsluiter presenteren we je Tupolev Sound Crash. Een DJ-team dat nog niet zo veel bekendheid heeft in het Antwerpse maar er absoluut een feestje van zal maken. Deze mannen omschrijven hun muziek als “tropical bass, world electro, globalised urban club music … or just, third world rave alarm!”.

Zijpodium

Naast het hoofdpodium hebben we nog een klein zijpodium. In de namiddag brengt Nelly Ann je met haar goddelijke gitaargeluiden in de zevende hemel en ’s avonds zorgt Sticky Han voor non-stop feest!

Voor de exacte uren van alle groepen en meer info surf je naar www.willrock.be.

Erik Elst

Ine Van de kerkhove en Julie Poelmans van het stedelijk wijkoverleg Wilrijk heetten alle bezoekers van de ‘inheemse plantenverkoop’ welkom op de kinderboerderij. Naast de stand van ‘Natuurpunt’ was de dame van ‘Velt’ (Vereniging voor Ecologisch Leven en Tuinieren) al bijna uitverkocht. Nog slechts enkele pompoenplantjes, paprika’s en kervel had ze nog over

Met emmers, plastiek zakken - met de kruiwagen werd het gratis compost meegenomen. “Composteren is kinderspel,” nodigden de compostmeesters uit.

Wat verder was Frederik Nijman bezig een ‘wilgenhut’ te bouwen. “Wat men ermee kan doen? Simpel: het is een plezierig kinderspeelhol - maar ook volwassenen kunnen er mits bekleding met canvas volop in genieten. Zelfs als het regent.”

“Ondanks het mindere weer was het een succes” was boer Karl onze slotvraag voor.

Leo Spaey