KSJ Antwerpen-Brabant en het Platform Allochtone Jeugdwerkingen (PAJ) Triangel organiseerden zondag 20 maart een buitenspeeldag voor jongeren. Vierhonderd leden van de KSJ en honderd allochtonen jongeren legden samen een tocht af door Antwerpen. De samenwerking liet allochtone jongeren kennismaken met Vlaamse jeugdbewegingen.

PAJ sloeg dit jaar voor de eerste keerde handen in elkaar met KSJ Antwerpen-Brabant. Medewerker Erik Deceuleneer: “Triangel is voor de helft door ons georganiseerd en voor de helft door de KSJ. Met ongeveer 110 allochtone deelnemers kunnen we van een succes spreken.”

“De voorbereidingen zorgden voor meer stress dan de dag zelf”, vertelt Anton Vandenbroucke van KSJ Brabant-Antwerpen. “Vijfhonderd deelnemers en een prachtig weertje maken dit tot een succeseditie.”

Platform Allochtone Jeugdwerkingen

“Jeugdbewegingen zijn iets typisch Vlaams en niet echt populair bij de allochtone gemeenschap. PAJ ondersteunt meer dan veertig allochtone organisaties waarvan een twintigtal officieel erkend zijn door de stad Antwerpen. Een buitenspeeldag is de uitgelezen kans om de twee werelden dichter bij elkaar te brengen”, aldus Deceuleneer.

Prinses Doremi

De tocht door Antwerpen eindigde in het Park Spoor Noord, waar de jongeren per leeftijd werden opgedeeld en gezamenlijk opdrachten uitvoerden. Een verhaal over de gestolen stem van prinses Doremi was de rode draad tijdens de buitenspeeldag. “De jongeren kunnen muzieknoten verdienen door opdrachten tot een goed einde te brengen”, zegt Vandenbroucke nog.
De KSJ en PAJ sloten Triangel af met een toneelstuk.

www.paj.be

www.triangel

© 2011 - StampMedia - Vince Buyssens

Het Chinees Nieuwjaar werd zaterdag voor de tweede dag op rij met harde knallen aangekondigd in de Van Wesenbekestraat. Het is nu voor de Chinezen het jaar 4708. Lachende gezichten, kinderen op de schouders van hun ouders, luide knallen,  veel rode draken en eenhoornpakken waren de eyecatchers van het feest.

Hier en daar kwam je ouders tegen die de oren van hun kleine spruiten bedekten met hun handen. Stefanie (21) heeft zelfs oordopjes meegenomen voor haar neefje. “Het is hier gezellig. Ik ben hier met mijn neefje en hij vindt het super-plezant. Ik ben zelf van Chinese afkomst en dan is het wel tof om zo’n tradities te mogen meemaken. Hopelijk is er de komende jaren veel geluk.”

“Het Chinees Nieuwjaar duurt 2 weken, waarna het overgaat in het lentefeest. De eerste drie dagen worden gevierd binnen de familie,” vertelt Jow Han Sum (37) van de Tith Ngaw Pai Kung Fu School uit de Chinese buurt. De rode kleur die overal aanwezig is, de krop sla en het geld dat de winkeliers voor hun deur hangen, staan symbool voor geluk en voorspoed in het komende jaar.

Dansen en zweten

Op dag 1 van het feest stond Jow Han Sum klaar met de studenten van de Kung Fu School om de vele toeschouwers te trakteren op een feestelijke openingsceremonie met Chinese eenhoorndansen. De leden van de Kung Fu School zijn er meer dan een half jaar mee bezig om de dansen in te oefenen. De voorbereidingen vragen veel energie. De dansen moeten immers met veel precisie aangeleerd en uitgevoerd worden.

Jow Han Sum: “Elke emotie en beweging moet levend lijken. We moeten kunnen laten zien dat het dier bijvoorbeeld happy is of iets onderzoekt. Voor Chinezen is dat heel belangrijk. Als je een aantal dingen in de dans verkeerd doet, of je begrijpt ze niet, dan zullen ze heel boos zijn en jou de tegenspoed die ze tegenkomen verwijten. De dansen moeten voor geluk zorgen. ”

Er zijn volgens Jow Han Sum in België zo’n 30.000 Chinezen waarvan er 5.000 in Antwerpen leven.

Gastkinderen uit China

Het feest was niet alleen een ontmoetingsplaats voor de Chinezen uit de buurt. Twee gastgezinnen, die elk een Chinese leerling voor een tijdje in hun gezin opnemen, kwamen elkaar toevallig tegen op het feest. “We komen van Gent naar hier om onze gastdochter en zoon van het feest te laten genieten. Onze gastkinderen kennen elkaar en zo hebben onze twee gezinnen elkaar vandaag toevallig ontmoet,” vertelt Sophie Wille uit Gent die naast een andere dame staat die ook een gastkind uit China heeft.

Een slimme rat

De Chinezen hebben een andere kalender, de maankalender. Elk jaar staat in het teken van een ander dier. Er bestaan verschillende legendes over. Eén van die legendes gaat over Boeddha die een kalender wilde samenstellen. Jow Han Sum vertelt: “Boeddha had er 12 dieren voor nodig. Hij nodigde ze allemaal uit en zei: “Je mag de rivier overzwemmen en diegene die het eerst aan de overkant is, zal als eerste op de kalender staan. In deze volgorde krijgt elk dier zijn plaats toebedeeld. “Alle dieren sprongen in het water. De os kon met zijn grote kracht een gestadige vaart maken. Hij kwam bijna aan de overkant van de rivier, maar had niet gezien dat de rat aan zijn staart bengelde. Net voor het einde, kroop de rat over de rug van de os en sprong ze naar de overkant. Dit is de reden  waarom de rat als eerste op de kalender staat. De rat wordt dan ook bekeken als een slim dier, de os als een harde werker.”

Leeuwen

Konijnen, draken en eenhoorns… China heeft een rijke traditie en cultuur waarin veel symbolieken en diepere betekenissen schuilen. De twee stenen leeuwen die naast de pagodepoort in de Van Wezenbeeckstraat staan, trekken zich in ieder geval niets aan van de harde knallen en het applaus op in hun straat. Maar waarom hechten de Chinezen zoveel belang aan leeuwen? Er zijn in China totaal geen leeuwen. “Men vermoedt dat dit uit de handelsbetrekkingen voortkomt. Noord-Afrika gaf leeuwen als handelsgeschenk en het zou kunnen dat op deze manier de leeuw in China bekend is geraakt.”

Het jaar van het Konijn

“Dit jaar zou een ietwat rustig jaar zijn, de mensen kunnen herstellen van wat er vorig jaar gebeurd is. Het is ook het jaar van de compromissen. Dus misschien krijgen we dit jaar een regering,” grapt Jow Han Sum. “Het zal vooral een jaar zijn van persoonlijke groei.” Het is dit jaar ook het jaar van het konijn. “Meestal kun je stellen dat mensen die het konijn als teken in hun horoscoop hebben, een voorspoedig jaar zullen hebben in het jaar van hun teken.  Elk dier heeft zo zijn eigen kenmerken. De dieren worden vereenzelvigd met de mensen die in dat jaar geboren zijn. Men zegt dus dat dit de eigenschappen van die personen zijn. Al is het natuurlijk veel meer dan dat. Het is niet zo dat de mensen die in dat jaar geboren zijn, allemaal dezelfde karaktertrekken hebben. Het gaat bijvoorbeeld ook over de invloed van de maan enz. Die samenstelling bepaalt hoe je als persoon in elkaar zit. Als je je geboortejaar en -uur kent, zou je in China of Hongkong naar een meester kunnen gaan om daar je horoscoop te laten maken. ”

Het is dit jaar dus het jaar van persoonlijke groei. Hoe we gegroeid zijn, zullen we pas volgend jaar weten. Op 23 januari 2012 vieren de Chinezen over heel de wereld opnieuw Nieuwjaar. Het is dan het jaar 4709.

Kira Haazen

Schepen Robert Voorhamme (sp.a) maakte dinsdag de eerste Noord-Ambassadeurs van de wijk 2060 bekend. Acteur Gène Bervoets en wijkbewoonster Paula de Brie zullen een jaar lang Antwerpen-Noord in de kijker zetten. Ze zullen een belangrijke rol spelen tijdens wijkevenementen en hierover bloggen via Noordlink. Voorhamme: “Er zijn enorm veel kansen voor deze buurt in de toekomst.”

Er komt niet alleen een congrescentrum en een nieuwe concertzaal aan de zuidkant van de buurt. Aan de Noordzijde, aan Park Spoor Noord, komt een grote campus van de Artesis hogeschool. “Er zullen duizenden studenten en duizenden werknemers komen werken,” vertelt schepen Voorhamme. “Studenten dat brengt studentenleven mee. En daarnaast komt er ook nog eens een departement van de Provinciale Hogeschool die ook aan Park Spoor Noord gevestigd zal worden.”

Voorhamme vergelijkt de situatie met de studentenbuurt rond de Ossenmarkt. “Als je kijkt naar wat daar op enkele jaren tijd evolueert, dan zal je merken dat er voor Antwerpen-Noord ook een enorme invloed zal zijn.”  Er zijn volgens Voorhamme dus nog heel wat opportuniteiten in Antwerpen-Noord. “Ik hoop alleen dat de huizen betaalbaar blijven, zodanig dat er leuk volk kan blijven wonen. Als we creatieve geesten naar Antwerpen-Noord willen halen, geïnspireerd door de kunstenaars die er nu zijn, dan is het ook heel belangrijk dat de panden niet onbetaalbaar worden. Want heel veel creatieve geesten hebben niet altijd het geld om zulke dure panden te betalen. Maar, beste bewoners, samen gaan we er verder voor.” Zo besluit hij zijn speech tijdens het slotmoment van het project terreinmanagement voor de handelaars van Antwerpen-Noord.

Handhavingsmaatregelen

Tijdens de bekendmaking van de Noord-Ambassadeurs werd er ook een promofilm over de wijk gelanceerd met Gène Bervoets in de hoofdrol. “Wij moeten maar zien dat die zaken (winkelzaken in Antwerpen-Noord red.) op een goede manier in het nieuws komen. Vandaar dat ik het heel goed vind dat het stadsbestuur onlangs heeft beslist om maatregelen te treffen rond bijvoorbeeld de buurt van het De Coninckplein.”  Zo mag je bijvoorbeeld gedurende één jaar geen alcohol meer drinken in de omgeving van het De Coninckplein en het Koningin Astridplein. En cafés sluiten vanaf 1 uur. De horecazaken die goedgekeurd zijn door de stad, kunnen langer open blijven. Naar drugs op zoek gaan wordt beboet met 250 euro. Nachtwinkels moeten een vestigingsvergunning hebben en als je zoon of dochter door de politie naar het commissariaat of naar huis gebracht wordt, moet je 100 euro betalen.

Gène Bervoets: “Ik ken het De Coninckplein van de jaren ‘70. Het was altijd al een beetje een gure buurt. Maar ik ging hier wel graag uit. Nu is dat heel moeilijk geworden.” Toch zien de Noord-Ambassadeurs een goede toekomst in het verschiet voor de wijk 2060. Bervoets: “Er zijn een aantal fantastische initiatieven. Food For Foodies, het kunstenhuis, de Rik Mees die een bar opnieuw heeft geopend. Echt schitterend! Als dat soort initiatieven meer kunnen dan kom je heel ver.”

Barcelona, het is mogelijk

Bervoets vergelijkt de Stad met Barcelona. “Een stad als Antwerpen zou daar min of meer vergeleken met kunnen worden. Op één of andere manier hou ik wel van die vergelijking. Het is ook iets aparts in Vlaanderen. Het zijn koppige mensen en er is de haven. Maar als je Barcelona 10 jaar geleden zag en je ziet het nu!” Bervoets neemt ons in gedachten mee door de straten van Barcelona. Hij vertelt over de Ramblas, een bekende winkelwandelstraat met veel restaurants, winkels, kiosken en straatverkopers. “Het is een ader die door die stad gaat, en waar iedereen blijft over zeuren,” zegt Bervoets.

Hij schets ons een aantal wijken zoals Elborn en El Raval die naast de Ramblas gelegen zijn. “In een buurt als El Raval mocht je 10 jaar geleden echt niet komen.” De wijk stond bekend voor haar hoeren en junkies. “Er is zo’n 7-tal jaar geleden een museum gezet voor moderne kunsten.  Mensenlief, als je nu naar El Raval gaat, dan zie je tophotels, fantastische pleintjes, jonge mensen, creatieve kunstminnende mensen die daar samenkomen.  Heel veel creatieve en jonge mensen gaan er wonen. Er zijn inderdaad ook nog een aantal mensen die er al sinds lange tijd woonden.”  Antwerpen-Noord heeft volgens Bervoets dus nog een toekomst. “Ik denk echt wel dat dit kan.”

Aantrekkingskracht genereren

De laatste tijd worden er veel negatieve berichten over de wijk 2060 in de ether gestuurd. Initiatieven als Noordlink en 2060.be (http://www.2060.be/site/) poetsen het imago van Antwerpen-Noord een beetje op. Ook Paula de Brie zet zich in voor de buurt. Robert Voorhamme: “Haar overtuigingskracht ligt aan de basis van een aantal maatregelen die de stad genomen heeft. Ze is de eerste Noord-Ambassadeur en heeft zich al vele jaren ingezet op een positieve manier voor de wijk 2060. De Noord-Ambassadeurs zijn het gezicht van mensen die bekend zijn en die mee willen gaan in dat verhaal. Het is de bedoeling dat ze de juiste aantrekkingskracht van de buurt generen. Zij nemen een heel zware taak op zich en we zijn hen er heel dankbaar voor.”

Paula de Brie

Paula de Brie is 12 jaar straatvrijwilliger en woont al 40 jaar in de wijk. “Ik ga gewoon blijven doen wat ik altijd heb gedaan: de winkeliers promoten en de wijk in een goed daglicht zetten. Als ik lees wat er de laatste weken allemaal over deze wijk geschreven is, dan bloedt mijn hart een beetje. Zelf kan ik er niet veel aan doen. Ik kan alleen maar hopen dat de beloftes zullen waargemaakt worden. En als dit niet het geval is, dan zal ik op tijd aan de bel gaan hangen.”

Toch is er volgens Paula ook een positief gevolg van de negatieve berichtgeving. “Het is me opgevallen dat er een groep is opgestaan die zegt: “Neen, dat laten we niet gebeuren, we gaan er tegen aan.” We gaan waarschijnlijk een bewonersgroep oprichten. Van deze groep buurtbewoners gaan we nog horen. En daar zijn we blij verrast om. Dat bewijst dat onze wijk nog niet helemaal naar de ‘knoppen’ is.”

De Soeks van Antwerpen

Naast een vergelijking met Barcelona heeft Gène Bervoets nog een andere belichting over Antwerpen-Noord in petto. Robert Voorhamme belichtte tijdens zijn speech het voorstel om de handelsstraat een bovenlokaal karakter te geven door de straat o.a. autoluwer te maken en door alternatieven voor parkeren te vinden. “Voor mij mag de handelsstraat de Soeks van Antwerpen worden,” zegt Bervoets.

De Soeks zijn winkelstraten in Marokko die druk bezocht worden en waar je een variëteit aan voedingsmiddelen en ander koopwaar kan vinden. “Zoals de Van Wezenbeekstraat, Chinatown van Antwerpen is. Waarom niet? Je moet daar niet van weglopen. Restaurant ‘Den Beer’ waar je de beste kreeft van Antwerpen kan eten, ligt midden in de Handelsstraat. Den Beulingspecialist die ligt in de Lange Zavelstraat. Dat is op 100 meter van de Handelsstraat en 10 meter van de Diepestraat. Dus waarom zou dat niet kunnen?  Het is maar hoe dat de mensen met elkaar communiceren.  Ik vind dat een grote taak voor ons is weggelegd om mensen van verschillende religies, culturen en ideeën bij mekaar te brengen.

http://noordlink.wordpress.com/de-noord-ambassadeurs/

Kira Haazen

Acteur Gène Bervoets (54) maakt momenteel een filmpje over de buurt 2060. “We hebben de Veldstraat en Park Spoor Noord al gedaan. We gaan ook nog naar het Konincksplein en we bekijken wat de mogelijkheden zijn op cultureel, culinair en recreatief vlak,” aldus Bervoets. Het filmpje kadert binnen het project ‘Noord-Ambassadeur’ van de stad Antwerpen, SJP promotions Antwerpen en NOORDlink.

“We hebben een bekend persoon en een wijkbewoner gekozen als vertegenwoordigers van de Wijk. De wijkbewoner zal eind november bekend gemaakt worden. Hij of zij zal Antwerpen-Noord dan een jaar lang promoten bij familie en vrienden,” vertelt Kristin Lenaers (33) van NOORDlink. Gène Bervoets zal de wijk 2060 op een zo optimistisch en realistisch mogelijke manier vertegenwoordigen in de media. Hij is de eerste Noord-Ambassadeur van de Stad-Antwerpen. Bervoets: “Het is de bedoeling dat we de wijk als positief zien zonder de negatieve dingen uit de weg gaan. We proberen de wijk beter te maken zonder te vertellen dat het hier rozengeur en maneschijn is. We willen heel duidelijk zeggen: “dit en dat én dat kan ook nog verbeteren.”

Persconferentie

Het filmpje wordt nu opgenomen en de volgende dagen gemonteerd. Het zal binnenkort getoond worden tijdens een persconferentie waarbij Antwerpen-Noord gepromoot wordt. “We maken het filmpje naar aanleiding van een dag in mijn leven. Ik woon hier zelf in de buurt en doe mijn inkopen hier, in de Handelsstraat,” zegt Bervoets.

Cult 2060

De hobbykok zal zondag ook aanwezig zijn op Cult 2060. Dat is een cultuurfestival dat de wijk 2060 in de kijker plaatst. Er zullen livemuziek, film, theater en workshops zijn. Tijdens dit cultuurfeest zal Gène Bervoets samen met Christer Elving een workshop geven in Food For Foodies rond het broodje martino.

Eigenares van de kookatelier Daphne Aalders (47): “Je moet het zien als een soort kookdemonstratie over het broodje martino dat ooit zogezegd geboren is op het Konincksplein, een plein dat toen nog gekend was om het nachtleven. Ze doen het in mijn kookatelier en later kunnen de mensen zelf proeven. Het is grappig omdat het broodje martino hier is ontstaan in een snackbar.”

Voor meer informatie over het programma van Cult 2060 kan u terecht op www.antwerpen.be.

Kira Haazen

“Zolang de vervormingen in de beelden niemand kwaad doen, zal niemand me willen stoppen, niet Jezus noch Mohamed.” De foto’s achter de vitrine in Salon 2060 in Antwerpen vallen met hun zwart-wit kleuren nauwelijks op. Je zou er zo voorbij lopen. Er worden geen spectaculaire poses getoond, noch wereldschokkend nieuws weergegeven. Wat schuilt er achter de minifototentoonstelling van Raziv Ahasan in de Maalderstraat? En wat wil de 36-jarige man uit Bangladesh ons vertellen?

“Elke foto is genomen in een straal van 50 kilometer rond mijn huis in Bangaladesh,” vertelt Raziv. “Het zijn mensen die in mijn buurt leven. Hun levensstijl wordt weerspiegeld in hun ogen, lichaamstaal en -vorm, gebruinde huid en zweet.”

Wat betekent de titel Face and the faceless in Bangladesh?
Face betekent het gezicht van de mensen. En faceless wil zeggen dat het geen gewoon portret is van het gezicht. Elke dag is er interactie. We zijn dagelijks blootgesteld aan elkaar, maar toch zijn we ongezien in ons leven. Zoals we bijvoorbeeld op de foto van een pottenbakker. Het is niet het gezicht dat we zien, maar de ondersteunende lijn van het silhouet.

Je toont de mensen dus, maar wie ze zijn is niet belangrijk?
Ja, want het gezicht is de index van de geest. Het representeert niet alleen je gezicht, je werk of activiteiten. Het representeert je verleden, je mentaliteit en levensstijl. Die levensstijl wordt weerspiegeld in hun portretten, ogen, lichaamstaal en -vorm, in hun gebruinde huid en in hun zweet. Ze zijn van elke status en uit elk stadium van het leven. Ze zijn jong, volwassen of oud. Rijk, arm of van de middenklasse. Iedereen is vertegenwoordigd.

Ook je moeder staat op de foto.
Als je aan de mensen vraagt wie de belangrijkste persoon is in hun leven, zullen waarschijnlijk 99% zeggen dat het hun moeder is. Zij is de meest liefdevolle, belangrijkste figuur in hun leven. Maar hebben we er al aan gedacht hen te bedanken? Neen, buiten Moederdag niet.

Waarom heb je net deze mensen gekozen om te fotograferen?
“Ik koos ze eigenlijk niet, het gebeurde automatisch. Ik was naar mezelf op zoek, door mijn lenzen. Fotografie was eigenlijk mijn hobby toen ik 15-16 jaar was. Ik was op zoek naar iets en zocht naar leven in hen. Deze foto’s waren een bijproduct van mijn zoektocht en zijn nu het hoofdonderwerp geworden.”

En heb je een stuk van jezelf teruggevonden in deze mensen?
Ja, ik heb mezelf gevonden in hen als een fotograaf. Dat is mijn identiteit. Ondanks het feit dat ik 7.000 kilometer van hen vandaan leef, vind ik mezelf nog altijd in hen terug als een Bengalees en een medeburger. Dit is dus ook een portret van mezelf. Hoe ik naar de mensen en het leven kijk, en hoe ik rondwandel in mijn buurt.

Je bent een moslim en toch beeld je mensen af…
In de islam is het verboden om foto’s te nemen van elk levend dier en persoon. Ten eerste geloof ik dat dit komt omdat vroeger handgemaakte afbeeldingen nooit naar behoren genomen konden worden. Bij fotografie is er echter geen kans om te vervormen. Het is een schaduw- en lichtspel tegen de tijd en de ruimte. Ruimte is de apparatuur en tijd is de snelheid van de sluiter. Deze elementen werken samen met het licht. Het is een exacte reflectie van het echte portret.
Ten tweede geloof ik sterk in de moslimfilosofie. Er zijn goede dingen in vasten en in 5 keer per dag bidden. Geen alcohol drinken heeft ook zijn voordelen. Toch drink ik nu en dan alcohol. Elke religie heeft goede elementen; het hindoeïsme, het christendom en de islam.

In de islam zeggen sommige fundamentalisten dat jeans geen kledij is voor moslims. Ja, ik weet dat het geen kledingsstuk is van de islam want Mohamed gebruikte nooit jeans, ook Jezus Christus niet. Maar als een van hen vandaag leefde, dan ben ik er zeker van dat ze dat waarschijnlijk zouden kunnen appreciëren. Dat is hoe ik het zie. De tijden zijn veranderd. Het is tijd om modern, slim te zijn en om de dingen tot een zeker niveau te brengen. Je kan niet achterover zitten met je traditie van 2000 jaar geleden. Zo zie ik mijn fotografie en religie. Ik mix ze nooit. Zolang de vervormingen in de beelden niemand kwaad doen, zal niemand me willen stoppen, niet Jezus noch Mohamed.

Er zijn veel dingen in het christendom en het hindoeïsme die ik wil verwelkomen. Ik heb veel hindoe- en christen-vrienden. Heel mijn leven heeft mijn moeder mij geleerd dat een persoon eerst en vooral een mens is. We hadden thuis kerstfeestjes en Pooja-parties (vereringen uit het hindoeïsme, red.). Ook het suikerfestival vierden we mee.

Heb je de mensen terug opgezocht nadat je ze gefotografeerd had?
Ja. Ik vond mezelf niet, tot ik de commentaar hoorde van een fotograaf op de tentoonstelling. Hij vindt dat ik de kracht heb om de buitengewone blikken van gewone mensen te vinden. Het was mijn queeste om hen terug op te zoeken. Ze moesten zien wat er gebeurd was. Het zijn niet gewoon arme mensen. Er is iets in hen dat tot kunst kan gemaakt worden. Sommige mensen heb ik terug gevonden, anderen niet.

Heb je tijdens je queeste kunst proberen te vinden in de blikken van de mensen?
Ja, ik was naar schoonheid aan het zoeken. Kunst op zich is schoonheid. De manier waarop je je uitdrukt is wat telt. Dit is mijn stijl van fotografie, dit is kunst. Je kan er van houden of niet. Ook jouw levensstijl hoort daar bij. De manier waarop je kookt en leeft is ook een deel van de kunst. En het maakt niet uit of iemand er van houdt of niet.

Zal je je werk verder zetten?
Momenteel ben ik aan twee projecten aan het werken. Eén gaat over de Antwerpse stad. ‘The city and Red’. Hoe de kleur rood gerepresenteerd wordt in ons leven: van in het stadslogo tot in het café. Over dat onderwerp ben ik nog goede foto’s aan het zoeken. Het tweede project waar ik aan werk zal ‘The faces of Antwerp’ heten. Wist je dat er in Antwerpen mensen uit 172 verschillende landen leven?”

Kira Haazen