Het Antwerpse Willemdok is een rustige jachthaven waar het sporadisch in- en uitvaren van een plezierboot de voorbijganger een aangenaam schouwspel biedt. Het binnenvaren van een kleine vloot patrouilleboten van de Britse koninklijke marine zorgde maandagnamiddag voor iets meer deining.

De merkwaardige vaartuigen P 164, 165, 279 en 293 hebben een respectabele staat van dienst in de Gibraltar Squadron. Nu fungeren ze als opleidingsschepen en herbergen ze elk een twaalftal kadetten. In het kader van deze opleidingen zijn de boten toegewezen aan een of meerdere Britse universiteiten.

Na bevoorrading en kennismaking met de haven van Antwerpen en zijn omgeving kiezen de Britse boten terug het ruime sop. Hun verblijf in de onmiddellijke nabijheid van het MAS duurde slechts twee dagen.

Wim Van Ranst

Move-it, het slotevenement van ‘t Stad Sport was zaterdag aan zijn 9de editie toe en bleek een succes. Zo’n duizendtal kinderen kon zaterdag gebruik maken van 80 sportattracties op het Sint-Jansplein. Sugar Jackson, professioneel bokser, kwam als rolmodel de kinderen een hart onder de riem steken bij het sporten.

Omstreeks 16 uur arriveerde Sugar Jackson (29) op het Sint-Jansplein. Hij werd onmiddellijk belaagd door tientallen kinderen die hem om een handtekening smeekten. Hij had goede raad voor hen. Sugar Jackson: “De kinderen moeten hun dromen blijven volgen en niet opgeven bij tegenslag. Ze moeten braaf zijn en goed naar hun mama en hun papa luisteren. En als ze stout zijn… dan kom ik ze zelf opeten.”

Organisator Jan Matthys (46): “Sugar Jackson is als bokser een voorbeeldfiguur voor de kinderen. Hij is  een gekend sporter en lokt veel sportliefhebbers naar dit evenement.  Aan Move-it doen verschillende sportbewegingen en vrijwilligers mee om alles in goede banen te leiden.”

Gedurende de paasvakantie konden jongeren van 3 tot 18 jaar in een 80-tal sportclubs terecht voor een gratis initiatie. Wie de smaak te pakken kreeg, kon zich daarna aansluiten bij een club. Het was de bedoeling om zoveel mogelijk kinderen aan het sporten te krijgen. Move-it was het slotevenement van ‘t Stad Sport.

Scoutskamp

Vrijwilliger Wannes Naudts (17) van de 51ste Scouts Kapellen vertelt over zijn deelname aan Move-it. “Om ons kamp naar Kroatië te financieren zijn we met zes vrijwilligers naar hier gekomen. We hebben een activiteit toegewezen gekregen en krijgen 25 euro per persoon om heel de dag mee te helpen.” Naudts kreeg de verantwoordelijkheid over een activiteit met driewielertjes. Een groepje kinderen wilde binnen in zijn attractie. Hij deelde stempels uit en wierp een tevreden blik op het plein: “Het is leuk dat de kinderen zich zo goed kunnen amuseren. Er is een grote variëteit aan standjes.”

Sportattracties

Er waren onder andere springkastelen, een ballenbad en trampolines aanwezig voor de allerkleinsten, en een klimmuur, hockey-parcours en rodeostier voor de oudere kinderen. Bezoekster Peggy De Weerdt (33): “Ik vind het een heel goed initiatief. Het doet nadenken over sport. Ik heb twee kinderen van 3 en 7 jaar en zou ze toch wat meer aan sport willen laten doen. Ik denk na over welke discipline voor hen het beste zou zijn. Een van mijn jonge spruiten is gek op het ballenbad. Het is spijtig dat ze er maar één keer in mocht. Maar ja, alle kinderen moeten natuurlijk aan bod kunnen komen.”

Tijdens het evenement waren er ook een aantal vreemde sportactiviteiten te beleven. Zoals bijvoorbeeld met vastgebonden voeten zo snel mogelijk aan de eindmeet geraken of muismeppen. Een deelnemer laat dan een kunstmuis in een buis vallen en probeert het diertje aan de andere kant van de koker te raken met een stuk hout. Voor elke geraakte muis krijgt hij drie punten

Randanimatie

Aan randanimatie was er zaterdag geen gebrek. Zo konden de mama’s en de papa’s delen in het plezier van hun kinderen. Een grote dinosaurus kwam voorbij. Iedereen schrok zich een hoedje. Hij snuffelde aan de oren van het publiek. Bij nader inzicht bleek het een man op stelten te zijn, verkleed als dinosaurustemmer. De man keek vanuit de hoogte neer op de toeschouwers en haalde een prachtige kristallen bal tevoorschijn. Hij deed wat goocheltrucjes en liep verder. In de verte sprong een vrouw verschrikt de lucht in. Zij had intussen ook kennis kunnen maken met onze vriend de dinosaurus.

Kira Haazen

In september 2009 kregen de bewoners uit de wijk Dam een briefje in de bus met als titel: “Een verDAMd goed idee”. Iedereen mocht ideeën indienen om het wonen en samenleven in de buurt te verbeteren. Lisa Allegreta bedacht een mozaïekproject. Ze wil de ingang van de tunnel die onder Park Spoor Noord loopt, bekleden met mozaïeksteentjes.

Lisa Allegreta is 30 jaar oud, zelfstandige en illustreert ondermeer de magazines van Nest. Ze is enorm gefascineerd door mozaïek. “Er bestaan meer dan 2500 verschillende kleuren,” vertelt Allegreta. “En er zijn maar twee of drie bedrijven die het materiaal maken. Omdat de winkel in Nederland te duur is, plan ik momenteel een reis naar Italië.”

Glaspasta

Lisa Allegreta gaat haar waren kopen bij Mario Dona in Italië. Dit bedrijf maakt harde ronde schijven van glaspasta die je zelf in stukken kan snijden met hamer en bijtel. “Het maken van deze schijven is een fantastisch proces om te zien. In een grote oven met vloeibaar glas gooit men allerlei natuurlijke elementen. Daarna giet men de vloeistof op een metalen schijf om het even later plat te drukken. Er ontstaan zo handige ronde schijven van glaspasta die men Pizza’s noemt. Het bedrijf houdt het recept van deze schijven angstvallig geheim zodat niemand het kan kopiëren.”

Vier seizoenen

De kunstenares bedacht een tekening van mozaïek om de ingang van de tunnel onder Park Spoor Noord mee op te luisteren. Ze koos ervoor om vier bomen op de voorgrond te zetten. De eerste boom vertoont mooie roze bloemen die de zomer symboliseren. Daarnaast staat een herfstboom, een winterboom en een boom met onluikende blaadjes als teken van de lente. “Iedereen kent de vier seizoenen. En daarom zal elke voorbijganger van het kunstwerk kunnen genieten. De bomen refereren naar het Park, en het blauwe naamkaartje van Park Spoor Noord zal verwijzen naar de blauwe bordjes die de spoorwegen gebruiken om een plaatsnaam aan te duiden.”

Tunnel

Maar waarom wil Lisa Allegreta deze tunnel met mozaïek bekleden? Allegreta: “De tunnel nodigt de mensen uit om naar het noorden van Antwerpen te komen. Het is dan ook spijtig dat hij van grijs beton gemaakt is wat niet bij het park past. Ik wil de betonnen constructie levendig maken door ze om te toveren tot een uitnodigend geheel voor jong en oud. Iedereen moet kunnen genieten van het kunstwerk en daarom heb ik gekozen voor een universeel gegeven: de vier seizoenen.”

Het project moet nog goedgekeurd worden door de stad, want er zijn nog vragen omtrent de duurzaamheid. “Het geheel van 15 m² moet goed onderhouden kunnen worden en bestand zijn tegen graffiti. Daarom ben ik nu op zoek naar een manier om het kunstwerk te beschermen tegen vandalisme,” zegt Allegreta.

Voor het totale project heeft de stad zo’n 5.000 euro opzij gezet. Voor meer geld kan de kunstenares terecht bij Buurtschatten. Dit is een organisatie die projecten financieel en organisatorisch ondersteunt als het ook de cohesie tussen de burgers stimuleert. En dat is bij Allegreta het geval. Jong en oud zal mogen meewerken aan het geheel. “Op 24 april organiseert Opsinjoren een lentepoets. Die dag zal ik een kraampje opzetten in de buurt om de bewoners warm te maken voor het project. Alle mensen van de Demerstraat kunnen een huisnummmer maken in Mozaïek. Tijdens de lentepoets zal ik tonen hoe zo’n werkje in elkaar zit.”

Kira Haazen

Een jonge dertiger stapt op me af. “Welkom in kapsalon Sirwan. Ik ben Nassim Sirwan en hoop met deze zaak veel voorbijgangers aan te trekken.” De grote vitrine in de Sint-Gummarusstraat 55 valt onmiddellijk op. “Mijn vriend en ik hebben samen de verbouwingen gedaan. Vroeger was hier een kledingboetiekje, maar dat hebben we nu omgevormd tot een aantrekkelijke kapperszaak.”

Achter de twee blauwe ogen die schuchter naar me kijken, schuilt een woelig verleden. In 2006 vluchtte Nassim uit Irak. Hij nam de auto van Turkije naar Griekenland, reisde van Griekenland naar Italië met de boot en nam daar de trein om vervolgens moederziel alleen in België aan te komen.

“Ik heb een kappersopleiding gevolgd in Dubai en had een eigen kapperszaak in Jordanië. Maar met de oorlog in Irak ben ik naar hier gevlucht. Mijn ouders en mijn andere familieleden zijn nog in Irak. Ik mis hen heel erg. Als het weer rustig is in mijn geboorteland, trek ik misschien terug naar daar. Maar nu is het niet veilig om naar Irak te gaan. Vorig jaar zijn er immers zes familieleden in de oorlog gestorven”, vertelt Nassim.

Regularisatie

Nog één jaar en dan is Nassim officieel Belg. Ook zijn vriend Siad Al Shami krijgt binnenkort zijn regularisatiepapieren toegestuurd. Al Shami: “Ik kom uit Palestina en ben per boot en per vrachtwagen naar hier gekomen. Deze maand zou ik geregulariseerd worden. Eerst heb ik drie jaar voor een bedrijf gewerkt en nu ben ik zelfstandige in Centrale verwarming en loodgieterij.”  Samen met Al Shami legde Nassim centrale verwarming en elektriciteit en gaf hij de muren van de kapperszaak een nieuw kleurtje. Al Shami is een goede klant en momenteel studeren ze samen bedrijfsbeheer aan het Centrum voor Middenstandsopleiding Syntra in Borgerhout.

Dat Nassim juist de Sint-Gummarusstraat in Antwerpen-Noord uitkoos om zijn zaak te beginnen, is geen toeval. “Ik heb drie jaar bij een kapper in de Diepestraat gewerkt, maar daar was ik niet op mijn gemak. Het drugsleven tierde er welig en ik moest constant naar buiten kijken of er niets verdacht gebeurde voor de winkel. De Sint-Gummarusstraat echter, is een drukke straat met veel voetgangers. Als ze mijn kapperszaak voorbijlopen, zullen ze gemakkelijker binnenspringen”, zegt de zaakvoerder.

Om meer naambekendheid aan zijn winkel te geven deelde Nassim flyers uit. “Ik woon op linkeroever en trek klanten aan van daar. Er komen ook mensen van Turnhout, Merksem en Mechelen op mijn zaak af. Ze kunnen hier elke dag, uitgezonderd woensdag, terecht van 10 tot 20 uur”, aldus Nassim.

Info: Sirwan Kapsalon , Sint-Gummarusstraat 55, 2060 Antwerpen, tel: 0487 22 80 80

Kira Haazen

De winterprik laat zich ook voelen op de markt van het Sint-Jansplein. De drukbezochte markt lag er vandaag maar verlaten bij. Henk Stuyts baat samen met Nadia een groentekraam uit. “Normaal staat heel het Sint-Jansplein vol met marktwagens, maar vandaag zijn er maar 10 aanwezig. Het is nu 11.30 uur en ons kraam ligt nog altijd vol met groenten.”

Een vrolijk gemutste dame onderbreekt ons gesprek. “Het zijn de diehards die komen als het sneeuwt. Dit is dan ook het beste kraam. Ik koop zelf niets in supermarkten. En zou dan ook niet zonder deze markt kunnen.”

Jos Bakelants (74) staat al 54 jaar op het Sint-Jansplein met zijn vleeskraam. Elke week rijdt hij met zijn marktwagen van Geel naar Antwerpen. Vandaag had hij welgeteld 3 uur in plaats van 1 uur nodig om in de koekenstad te geraken. Meer nog, aan de Schijnpoortweg reed hij zijn wagen vast in de sneeuw. “Gelukkig hebben 10  jongeren en paar volwassenen mij geholpen. Ze hebben met z’n allen mijn wagen van de ene naar de andere kant van de brug geduwd. Dankzij hen ben ik toch nog hier geraakt.”

Ook Albert De Belie van Vishandel Magnus Preat had drie keer zoveel tijd nodig om tot op het Sint-Jansplein te geraken. “Normaal komen we om 7.00 uur uit Nederland aan, maar nu waren we hier pas om 9.15 uur. We voelen het verschil in aantal klanten. Er zijn nu de helft minder kopers als normaal. De reden dat we toch van Nieuw-Namen tot Antwerpen-Noord rijden, is omdat de klanten komen. Sneeuwval is het risico van het vak.”

Kira Haazen