Nikita De Moye - een 22-jarige afgestudeerde leerkracht uit Erembodegem - veroverde in een volgelopen Versuz in Hasselt tijdens Model of the Year 2011, de titel van Sweetest Model 2011. Ze werd gekozen door de andere modellen.

Nikita heeft nog een broer, stiefzus en stiefbroer. In de avonduren kan men haar aantreffen in Aalst waar ze les zumba, striding, pump time en clipdance geeft. Ervaring opdoen was voor Nikita de reden om aan deze modellenverkiezing mee te doen. Misschien was het ook wel een opstapje naar een mooie carrière. Mocht ze aan een miss verkiezing meedoen dan zou het aan een miss sport verkiezing zijn. Helaas bestaat deze verkiezing niet meer.

De voorbereiding

“De voorbereiding naar de finale liep vlotjes. Heel af en toe kwamen er kleine hindernissen op onze weg, maar de organisatie zorgde ervoor dat we die telkens konden omzeilen. Zelf heb ik sponsors moeten zoeken: fitnesscentrum De Schreef, Kiagaraga te Aalst en Keizershofhotel. Als voorbereiding mochten we defilés lopen. Daar leerden we enorm veel kneepjes van het vak. De reis met de andere modellen naar Turkije zal me altijd bijblijven. Het was enorm leuk, we leerde elkaar beter kennen. Het terugzien van het zonnetje was erg aangenaam, toen we landen in Turkije. In België regende het toen we vertrokken.”

Tijdens het verblijf was het niet alleen plezier maken. “Er werd elke voormiddag keihard gewerkt om alle pasjes perfect te kennen voor de finaleshow,” doet Nikita relaas van de voorbereiding.

Finaleshow zonder zenuwen

Tijdens de finaleshow had Nikita helemaal geen zenuwen. Ze genoot van alle aandacht toen ze over de catwalk liep. Ze amuseerde zich eindeloos op het podium. Achter de schermen was het zeer hectisch. Een ervaring die ze voor altijd zal koesteren.

Toen ze haar naam hoorde vallen als Sweetest Model 2011, voelde Nikita zich zeer vereerd, omdat het haar medekandidaten waren die haar voor deze titel kozen. “Een enorme appreciatie was dat.” Nikita was steeds zichzelf gebleven tijdens de voorbereiding en het gaf haar een warm gevoel dat de andere modellen haar met deze titel de bevestiging gaven dat ze er altijd was voor de anderen.

Grote eer voor de ouders

De reacties van de familie: “Het was pure trots. Zij kennen me ook al zo goed en weten wie ik ben. Deze titel is voor hen dan ook leuk om zo de bevestiging te krijgen dat ik inderdaad een sympathieke meid ben. Zeker voor mijn ouders, die gescheiden zijn, was dit een grote eer.”

“Ook de vrienden zijn heel gelukkig met deze titel. Diegenen die mij erg goed kennen, weten dat ik iedereen zal helpen waar ik kan en dat ik mezelf nooit zal veranderen. Ook niet voor een wedstrijd. Ik kreeg enkel positieve reacties en veel felicitaties.”

De toekomst

“Mijn ambitie is op de eerste plaats vast werk vinden. Op de tweede plaats blijf ik zoeken naar leuke shoots. Me blijven inzetten in de modellenwereld, om zoveel mogelijke ervaring op te doen op alle vlakken. Ik wil enorm graag actief blijven in de mode en de fotografie. Daarom ben ik ook op zoek naar een goede camera om er zelf ook achter te gaan staan en zo mijn ervaringen te delen met andere modellen. Enkele fotografen willen met mij in zee gaan, dat is een enorme stimulans, ” vertelt Nikita over haar toekomstplannen.

Edgard Bronckaers

Jens Vandenhoudt woont in Schaffen en is 16 jaar. Zijn doel? Een van de allerbeste coureurs te worden. Jens zit nu bij VCS Crabe Performance VOO en rijdt al wedstrijden sinds zijn tiende.

Door zijn achterneef te zien rijden - en met een klein duwtje van zijn bompa - is Jens ook beginnen fietsen. Hij zit al een paar jaar op de topsportschool in Tessenderlo, zodat kan hij zijn passie en studies zo efficiënt mogelijk kan combineren.

Zijn grootste zege zou hij toch moeten toeschrijven aan het Luiks kampioenschap. Het Waals kampioenschap was ook een mooie overwinning, maar op het Luikse had hij een toch iets beter gevoel.

Natuurlijk verlopen niet alle wedstrijden zoals gepland. Er kunnen soms wat dingen mislopen of tegenzitten: een gebroken spaak, een klikpedaal dat losschiet tijdens het sprinten, of een valpartij die je niet meer kan ontwijken… het kan allemaal gebeuren. Maar dan moet je zo snel mogelijk opstaan, op je tanden bijten, en er terug volledig voor gaan, ook al is het met een serieuze achterstand.

Joet Bertels

Ook Mol deed zaterdag 30 en zondag 31 mei mee aan dé watersportdag. De ankerplaats was dit jaar immers het Zilvermeer in Mol. Tijdens deze dagen kon iedereen gratis allerlei watersporten beoefenen, het doel is immers watersporten in België promoten.

Op het Zilvermeer kon je op de zeilvijver gaan windsurfen, optimistzeilen, kanoën en roeien, terwijl er op het strand een initiatie lifesaving, rescue-board, surfski en beachflags was.

Aangezien dit jaar het Provinciaal Recreatiedomein Zilvermeer het 50-jarig bestaan viert, waren er nog tal van sportieve randactiviteiten op de ankerplaats. Zo kon men ook nog gaan waterskiën op de waterskisimulator, roeien op de roei-ergometer, zeilen op computer, beachvolley, muurklimmen, tumbling op de airtrack, speedminton, beachbat etc.

Gitte Jansen