Een goeie buur is veel beter dan een verre vriend. Dat dit spreekwoord heel wat waarheid bevat, werd maandagavond bewezen in de Bosstraat in Lier. Bij de familie Steenackers zat daar het jonge katje Jane vast in een boom achter het huis, ongeveer 12 meter hoog…

Zondagavond had de familie vastgesteld dat het diertje hoog in de boom gesukkeld was en er niet meer uit durfde. Een eerste reddingspoging van de eigenaar van het katje samen met buurman Pedro lukte niet. Er werd dus maar besloten om “de kat de boom uit te kijken” en te trachten het diertje met eten uit de boom te lokken. Maar na 24 uur zat poes Jane nog steeds in haar penibele situatie. Wind en regen zorgden er ondertussen voor dat het diertje de uitputting nabij was.

De brandweer van Lier werd gecontacteerd, maar die kon de boom niet met de ladderwagen benaderen en benadrukte dat de reddingsactie - net zoals het verdelgen van wespennesten en processierupsen - een serieus prijskaartje zou hebben.

Omdat de brandweer de klus niet op een eenvoudiger manier kon klaren, werd ijverig gewerkt aan een nieuw reddingsplan. Buurman Geert kwam er bij en samen met buurman Pedro en André Steenackers werd het katje met behulp van een lange ladder en een goeie boomzaag uiteindelijk uit de boom gered.

Kris, Ellen, Elias en Jente Steenackers willen hierbij nogmaals hun dank betuigen aan hun hulpvaardige buren die mee de redding van poes Jane mogelijk maakten.

Kris Steenackers

Het Antwerpse Willemdok is een rustige jachthaven waar het sporadisch in- en uitvaren van een plezierboot de voorbijganger een aangenaam schouwspel biedt. Het binnenvaren van een kleine vloot patrouilleboten van de Britse koninklijke marine zorgde maandagnamiddag voor iets meer deining.

De merkwaardige vaartuigen P 164, 165, 279 en 293 hebben een respectabele staat van dienst in de Gibraltar Squadron. Nu fungeren ze als opleidingsschepen en herbergen ze elk een twaalftal kadetten. In het kader van deze opleidingen zijn de boten toegewezen aan een of meerdere Britse universiteiten.

Na bevoorrading en kennismaking met de haven van Antwerpen en zijn omgeving kiezen de Britse boten terug het ruime sop. Hun verblijf in de onmiddellijke nabijheid van het MAS duurde slechts twee dagen.

Wim Van Ranst

Ook dit jaar is er natuurlijk het zomersportaanbod in Mortsel voor jongeren tussen 4 en 15 jaar. Voor de deelnemers zijn er allerlei activiteiten voorzien zoals baseball, dans, waterspetters, splash, en nog meer…

Woensdag 27 juli bezochten de 12- tot 15-jarigen tijdens de voormiddag Fort 4 met een gids. Zij hebben het binnenfort en een kruitkamer in het buitenfort kunnen bekijken en kregen zo een beter idee van hoe groot Fort 4 wel is en waarvoor het gebouwd werd.

Na dit bezoek werd de voormiddag afgerond met het bewandelen van het blotevoetenpad dat aangelegd is in het Fort.

Elly Follez

Het was toch wel even schrikken toen de regen bleef vallen, maar de weergoden toonden zich mild en uiteindelijk kon de start van het avondcriterium dat georganiseerd werd door Heist-Zuiderkempen en de supportersclub van Niels Albert gegeven worden onder een stralende zon.

De rennertjes van Heist-Zuiderkempen mochten een ereronde rijden met de sterren van de avond. Wim De Vries van Heist-Zuiderkempen greep de kans om zich te laten zien aan zijn supporters, maar uiteindelijk bleek Kenny Dehaes de snelste in de eerste koers. In de afvallingsrace was Kruopis de snelste.

Daarna was het de beurt aan de “sterren van de avond”. En zoals het hoorde bleek Niels Albert aan de meet de snelste van deze koers in lijn. De meer dan tevreden supporters konden meteen gaan (verder)feesten.

Meer beelden van dit avondcriterium kan je hier bekijken.

Rik Bols

“Ja, dat was straf!” zeggen Marcel Heylen en Henny Peeters bijna gelijktijdig. Hadden we duidelijk met de verbindingsofficier per mail afgesproken om op 10 juli het zeilschip Pegasus te bezoeken. Niet alleen gaf de officier niet thuis, er was er ook geen loopplank voorzien…”

“Maar niet getreurd hoor… we feestten  in de buurt, in een gerenoveerd pakhuis met een verzorgd koud- en warm buffet. En met onze 34 genodigden zijn we dan langs de ‘tall ships’ gewandeld en zijn we dan nog iets gaan drinken op een rustig binnenterras in de Hoogstraat” mijmert Henny.

“Inderdaad, 50 jaar is het ondertussen geleden - op 12 juli 1960 zijn we getrouwd, en het regende,” zucht Marcel, terwijl Henny het ’simpele’ fotoboek erbij haalt.

“Het was via een gemeenschappelijke kennis dat we mekaar leerden kennen. Marcel had nog een vijf jaar oudere zus, maar was uiteindelijk nog tien jaar alleen met zijn moeder , terwijl wij met vier meisjes waren. Marcel deed zijn technische studies in de Meistraat, ging dan 18 maanden naar het leger, begon bij Ford en klom door zelfstudie op van technisch tekenaar  tot ‘hardware-ingenieur’bij den Bell. Tegelijk was hij dan ook nog vakbondsafgevaardigde,” vertelt Henny.

“En, ikzelf,” gaat ze boeiend verder,”werkte bij de ‘Grand Bazar’ op de Groenplaats. Als chef-verkoopster was ik baas over een 20-tal vrouwen, maar gezien ‘den Bell’ een vaste periode sloot en ik  praktisch geen vakantie kon nemen samen met Marcel en ook nog elke zaterdag moest werken, solliciteerde ik in 1965 bij de ‘Bank van Brussel’.”

“Daar werd ik een van de eerste vrouwelijk kassiersters. Eerst in Borgerhout bij Lode Vets, en van ‘67 tot 72 in Wilrijk bij mijnheer Hubaut - om dan samen met Bob Abbeloos het splinternieuwe kantoor ‘Boudewijnlaan’ te openen. Daarna werkte ik op de hoofdzetel op ‘de coupons’, en later nog 18 jaar op ‘beheer van vermogens’. Part-time wel te verstaan, want na 15 jaar huwelijk kwam Wendy ons gezinnetje kompleet maken! En Wendy zorgde op haar beurt samen met haar Bruno voor de nu bijna 10 jarige Cedric…”

“In 1989 ging Marcel op brugpensioen  en ging al zijn vrije tijd naar bestuursfuncties bij diverse Hobokense verenigingen. Vijf jaar later was het dan mijn beurt om het (zogezegd) wat kalmer aan te doen. En geloof me, momenteel bouwen we af en proberen we zoveel mogelijk te genieten.”

“Vlaanderen Vakantieland missen we voor geen geld; een paar keer op cruise- en jaarlijks (dus minstens 50 keer!) maakten we een mooie reis,” valt Marcel zijn vrouw in de rede…

***

Op 24 juli kwam districtsvoorzitter Johan Felix en schepen voor middenstand Annemie Langmans dan ‘een oorkonde’, een medaille, aankoopcheques,een mooie pentekening en een prachtige bloemenmand afgeven vanwege het district… “Maar,” voegen Henny en Marcel er (zoals het hoort!) gezamenlijk aan toe : “Zeg in ieder geval dat we echt genieten van elk cadeau, van een simpele kaart tot een boeket van de kapper en de ’speculazen pluim’ van de bakker en de zonnewering van Toyota!”

Leo Spaey