Een uurtje zonder hem, dat moet toch kunnen dachten we. Daarom trommelden we Rita Spies, de secretaresse van de heemkundige kring op. “Normaal zijn we enkel op zondag open, maar voor Cesar doen we een efforke,” zegt ze ons. Stipt om kwart voor twee staat Cesar Callebaut aan de deur van het kapsalon. Dave Robberecht doet er nog snel een schepje bovenop doet : “Patron…  één uurtje en niet langer !” Gelukkig zag de patron het knipoogje niet…

Jaren geleden gaf Cesar Callebaut de vlaggen en de foto’s van “De Fietsende Fanfare” en het borstbeeld van zijn grootvader die een bestuursfunctie bekleedde, in bewaring aan de kring voor heemkunde. Er nu terug mee geconfronteerd worden, dat deed hem wel iets.

“Ja, wij woonden destijds praktisch naast Devos-Lemmens, de fabriek van de mosterdpickles,” mijmert Callebaut. “Als ik daar aan terugdenk - die koks met hun hoge mutsen - die doordringende geur van azijn…

“Dat hier is ook iets heel speciaals” vertelt een medewerker. “Dat is een lotje uit de loterij. De kerel van wie het was, moet echt content geweest zijn dat hij eruit geloot was en dus niet bij het leger moest. Hij heeft het laten inkaderen… een stuk waar we fier op zijn !”

Aan de scheerkwast kan je zien of de coiffeur een losse pols had. Toen de twee dozen met kappersgerei bovenkwamen, kon Cesar zich laten gaan… “Voilà”, zegt hij. “Die scheerkwast is eigendom geweest van een kapper met een losse pols - kijk maar, hij is aan alle kanten even erg afgesleten. Ik herinner me nog dat mijn baas een stuk van 5 frank op mijn pols legde en dat mocht er niet afvallen bij het inzepen. En hier, aluin - dat mag je vandaag niet meer gebruiken ! En die manuele tendeuzen - er zitten zelfs nog haartjes tussen…begrijp je nu waarom kinderen vroeger weenden bij de kapper?”

En toen moesten we al opmerken dat het voorziene uur voorbij was… “Echt bedankt mensen. Als kapper heb ik contacten met allerlei - ook oudere - mensen. En jullie kunnen er van op aan: we gaan reclame maken voor de kring !”
Meer info: www.hobuechen.be

Leo Spaey

De tentoonstelling waarmee KWC Heist-Zuiderkempen het voorbije weekeind in de kijker werd gezet om het 90-jarig bestaan te vieren, was een enorm succes. Het begon al met een feestelijke opening in de kapel die door Jos Fruyt, Marcel Lieckens en vele vrijwilligers werd omgetoverd tot een boeiend kijkstuk. Drie schepenen - Jef Mariën, Nand Blauwens en Eric Verbist - woonden deze opening bij, net zoals Louis De Laat, voorzitter van de Vlaamse Wielerbond Antwerpen en afvaardigingen van heel wat bevriende wielerclubs en medewerkers.

Voorzitter Eddy Gorris schetste eerst de evolutie en de werking van zijn club in de voorbije 90 jaren. Daarna nam Louis De Laat de gelegenheid te baat om lovende woorden te spreken over de werking bij KWC Heist-Zuiderkempen, maar evenzeer om enkele hete hangijzers aan te kaarten waarmee wielerclubs tegenwoordig te maken krijgen. Een daarvan is de vaststelling dat heel wat sportclubs al het mogelijke doen om jongeren een zo goed mogelijke opleiding te geven maar daar helemaal niet voor beloond worden. Integendeel, volgens de jongste richtlijnen kan iedere sporter zelfs jaarlijks van club veranderen. Daarom moet er dringend werk gemaakt worden van een billijke vergoeding voor de clubs die investeren in jeugdopleiding.

Met de overhandiging van een oorkonde die het 90-jarig bestaan van de Heistse wielerclub bevestigde, werd de tentoonstelling officieel geopend. Terwijl iedereen bij een glaasje schuimwijn en enkele lekkere hapjes klonk op het succes van de volgende jaren, werd er door zowel de gelegenheidsbezoeker als de wielerfanaat met bewondering gekeken naar de tentoongestelde voorwerpen. Tientallen zaken die je nooit te zien krijgt omdat ze in privé-collecties zitten, passeerden de revue: foto’s, affiches, krantenknipsels, truien en bekers… Zelfs de gouden medaille van Jurgen Van Den Broeck stond te pronken in de zaal waar je ook een prachtige presentatie van Bart Verhaegen over de (jeugd)werking van de club kon bekijken.

En uiteraard werd er volop gepraat over de resultaten van Jurgen Van Den Broeck, Bjorn Leukemans en Kevin De Weert, allemaal renners die net zoals de 75 clubleden nu ooit in de Heistse kleuren rondfietsen.

Meer sfeerbeelden van de tentoonstelling kan je hier bekijken: http://blog.seniorennet.be/rik44bols/

Rik Bols

Het bijzonder plan van aanleg (BPA) Drakenhof, tussen de Mortselsesteenweg, de Borsbeeksesteenweg en de Eksterlaar komt tot uitvoering. Na de goedkeuring van Vlaams minister Dirk Van Mechelen (Open VLD) in maart 2008 gingen de werken in januari 2010 van start.

De werken zijn pas twee jaar later gestart, want alle plannen werden danig in de war gestuurd door enkele protestacties. Vooral de bewoners van de Dascottelei waren niet tevreden met het feit dat hun volkstuintjes plaats moesten maken voor appartementsgebouwen en eensgezinswoningen. De tuintjes achter de Dascottelei verhuisden naar de groene site achter de Mortselsesteenweg. Die site heeft een nieuwe invulling gekregen. Oorspronkelijk kon er ook grond bebouwd worden, maar door het nieuwe plan van aanleg blijft het nu groen achter de huizen van de Mortselsesteenweg.

In het nieuwe plan van aanleg komen er meer volkstuintjes, een weg met parking en sportinfrastructuur. Korfbalclub Groen-Wit zal het nieuwe clublokaal voortaan moeten delen met Korfbalclub Boekenberg. Die laatste speelde afgelopen weekend nog de finale in het zaalkorfbal. De club, die momenteel nog gevestigd is in het Boekenbergpark, kan de extra plaats op de groene site zeker gebruiken.

Op dit moment wordt er goed doorgewerkt om de groene site zo snel mogelijk klaar te krijgen. De start van het tuinseizoen staat voor de deur, dus hoe sneller de tuintjes opgeleverd worden, hoe beter. Al is er al wel wat vertraging opgelopen. Alles is nog één grote verkaveling, maar aan de bouw van het nieuwe clublokaal, de nieuwe weg en de parking is men alvast begonnen. De tuintjes moeten plantklaar zijn op 1 april, maar of die deadline gehaald zal worden, is nog maar de vraag.

Maxime Morel

In september 2009 kregen de bewoners uit de wijk Dam een briefje in de bus met als titel: “Een verDAMd goed idee”. Iedereen mocht ideeën indienen om het wonen en samenleven in de buurt te verbeteren. Lisa Allegreta bedacht een mozaïekproject. Ze wil de ingang van de tunnel die onder Park Spoor Noord loopt, bekleden met mozaïeksteentjes.

Lisa Allegreta is 30 jaar oud, zelfstandige en illustreert ondermeer de magazines van Nest. Ze is enorm gefascineerd door mozaïek. “Er bestaan meer dan 2500 verschillende kleuren,” vertelt Allegreta. “En er zijn maar twee of drie bedrijven die het materiaal maken. Omdat de winkel in Nederland te duur is, plan ik momenteel een reis naar Italië.”

Glaspasta

Lisa Allegreta gaat haar waren kopen bij Mario Dona in Italië. Dit bedrijf maakt harde ronde schijven van glaspasta die je zelf in stukken kan snijden met hamer en bijtel. “Het maken van deze schijven is een fantastisch proces om te zien. In een grote oven met vloeibaar glas gooit men allerlei natuurlijke elementen. Daarna giet men de vloeistof op een metalen schijf om het even later plat te drukken. Er ontstaan zo handige ronde schijven van glaspasta die men Pizza’s noemt. Het bedrijf houdt het recept van deze schijven angstvallig geheim zodat niemand het kan kopiëren.”

Vier seizoenen

De kunstenares bedacht een tekening van mozaïek om de ingang van de tunnel onder Park Spoor Noord mee op te luisteren. Ze koos ervoor om vier bomen op de voorgrond te zetten. De eerste boom vertoont mooie roze bloemen die de zomer symboliseren. Daarnaast staat een herfstboom, een winterboom en een boom met onluikende blaadjes als teken van de lente. “Iedereen kent de vier seizoenen. En daarom zal elke voorbijganger van het kunstwerk kunnen genieten. De bomen refereren naar het Park, en het blauwe naamkaartje van Park Spoor Noord zal verwijzen naar de blauwe bordjes die de spoorwegen gebruiken om een plaatsnaam aan te duiden.”

Tunnel

Maar waarom wil Lisa Allegreta deze tunnel met mozaïek bekleden? Allegreta: “De tunnel nodigt de mensen uit om naar het noorden van Antwerpen te komen. Het is dan ook spijtig dat hij van grijs beton gemaakt is wat niet bij het park past. Ik wil de betonnen constructie levendig maken door ze om te toveren tot een uitnodigend geheel voor jong en oud. Iedereen moet kunnen genieten van het kunstwerk en daarom heb ik gekozen voor een universeel gegeven: de vier seizoenen.”

Het project moet nog goedgekeurd worden door de stad, want er zijn nog vragen omtrent de duurzaamheid. “Het geheel van 15 m² moet goed onderhouden kunnen worden en bestand zijn tegen graffiti. Daarom ben ik nu op zoek naar een manier om het kunstwerk te beschermen tegen vandalisme,” zegt Allegreta.

Voor het totale project heeft de stad zo’n 5.000 euro opzij gezet. Voor meer geld kan de kunstenares terecht bij Buurtschatten. Dit is een organisatie die projecten financieel en organisatorisch ondersteunt als het ook de cohesie tussen de burgers stimuleert. En dat is bij Allegreta het geval. Jong en oud zal mogen meewerken aan het geheel. “Op 24 april organiseert Opsinjoren een lentepoets. Die dag zal ik een kraampje opzetten in de buurt om de bewoners warm te maken voor het project. Alle mensen van de Demerstraat kunnen een huisnummmer maken in Mozaïek. Tijdens de lentepoets zal ik tonen hoe zo’n werkje in elkaar zit.”

Kira Haazen

Wie zaterdag 13 of zondag 14 maart langs de kerk van Borsbeek passeerde, kon daar een nogal opvallende fontein aanschouwen. Deze was namelijk blauwgekleurd. De anders zo kleine gemeente viel daarmee wel heel erg op.

De fontein zag al sinds vrijdag blauw, maar de burgemeester van Borsbeek, Leo Vlaeymans (CD&V), liet het water pas in de loop van maandag wegpompen.

Van de dader ontbreekt elk spoor. Niemand weet van iets of heeft iets opgemerkt. Waarschijnlijk een of andere grapjas. Misschien wel dezelfde grapjas van een tijdje terug. Toen schuimde de fontein in volle glorie, omdat iemand zo “slim” was geweest er shampoo in te kappen.

Het was weer eens iets anders voor Borsbeek. Of er maatregelen getroffen worden, is nog niet duidelijk.

Lana Martens
Plantijn Hogeschool